Home » Blog » Impossible? Nee toch...

Impossible? Nee toch...

No that is impossible... de woorden komen uit de mond van een keurige Schotse heer. We zitten in een kamer op het “ gemeentehuis” van Inverness. Twaalf maanden werk hebben geleid tot dit punt en de moed zakt ons twee in de schoenen.
We zijn betrokken bij de bouw van een modern vakantiepark. Prachtige locatie maar ja wel wat van voorzieningen afgelegen. We hebben geluk met water want waterleiding loopt vlakbij het terrein, electrisch geen probleem meer ( daar schrijf ik later nog over) maar hoe om te gaan met riool?
Op de bouwplaats is onze grondwerker met zijn team hard bezig geweest. Mannen die het terrein en omgeving kennen en al jaren werken we met ze samen. Een jaar geleden stond Ian voor me, stevige kerel met typisch rode baard, een verweerde kop, “ this will not work” was zijn opmerking. Ik had geleerd om goed te luisteren naar hem. Zijn kennis was legendarisch en als het hem niet ging lukken wat dan?
Septic tank kon de grond niet in.... we praten over een tank van 27000 liter. Ian had alles geprobeerd maar de rotsachtige ondergrond was te hard.
Terug naar de tekentafel. Wat nu? Riool most er komen en septic tank of zuivering ook.
Veel denken en telefoontjes later een idee ontstond. Hoe werken die kampen die in de woestijn opgezet worden eigenlijk en muziekfestivals en booreilanden met zuivering? Familie beraad bracht uitkomst. Mijn eigen vader met veel expertise in de offshore maar nu genietend van zijn pensioen zei over een koffie op zijn terras waarom koop je niet zo een container met alles erin. Goed idee maar waar ga ik die vinden. Geen Engels of Schots bedrijf had ze. Uiteindelijk toch een klein bedrijf gevonden in Duitsland. Mooi gesprek: leveren jullie zo een container. Ja dat doen we maar normaal aan de verenigde naties ( UN) ohhh. Kunnen jullie zoiets voor ons bouwen?
We zijn gaan zitten en hebben een container ontworpen waar alles in zit, rioolzuivering 2.0 zeg maar. Voldeed aan alle eisen en dat waren er veel. Schoon water moest geloosd worden op een zalmrivier. Dus ja de eisen waren hoog.
En daar stonden we nu voor de commissie. Drie wijze heren die nog nooit van zo een systeem hadden gehoord. En daar kwam die zin... No, that is impossible.... Gelukkig verliep het gesprek heel gemoedelijk en stelden ze voor om even te pauzeren en met zijn allen koffie en uiteraard thee te gaan drinken. Mijn collega en ik een beetje uit het veld geslagen hadden allebei een rood hoofd en waren op volle toeren aan het denken hoe we dit nu de goede richting op konden krijgen. Een van de council medewerkers gaf tijdens het koffie halfuurtje een voorzet, laat ons een goed voorbeeld zien hier in de UK. Een paar telefoontjes verder en wat bleek een wegrestaurant in het zuiden van Engeland, eigendom van een Nederlander had een vergelijkbaar systeem en vergunning. De vergadering ging weer verder en het voorbeeld kon met wat kunst en vliegwerk, dank aan skype, instagram en mobiele telefoons getoond worden.
Het werd toen stil. En de bekende afsluiting kwam, “ we will let you know”.
Wat een dag, foute presentatie, waren we met iets bezig wat niet kon?
Twee weken later in de post...jawel toestemming mits afstemming met diverse instanties zoals fishery board, Sepa oftewel alle betrokken partijen.
Nu een paar maanden later staat er een container, wit van kleur, afgezonderd van alles en we hebben inmiddels de derde delegatie van de gemeente rondgeleid die super enthousiast zijn over deze oplossing want er zijn veel plekken waar een septic tank niet de grond in kan.
En wij? Opgelucht met wat meer grijze haren.


«   »